Brandmeldwijzer    T: 024-3607171

Brand Meester. Over 250 jaar

Centralia, Pennsylvania. Een niet al te opvallend stadje, waar in 1962 het overgrote deel van de bewoners werkzaam was in de mijnbouw. Booming, want de welvaart nam toe in de jaren ’60. Zo ook de berg vuilnis die geproduceerd werd door de bewoners. Zoals wel vaker vroeger, was het gebruikelijk om de afvalberg aan te steken en gecontroleerd op te laten branden…

Vijf brandweerlieden, goed voor 300 jaar brand

In mei 1962 geeft het stadsbestuur van Centralia aan 5 leden van de plaatselijke brandweer de opdracht om een routineklus uit te voeren, namelijk het aansteken van de vuilnisberg en ervoor zorgen dat deze gecontroleerd opbrandt. Dit was het startsein voor wat later een regelrechte ramp zou blijken te zijn. De vuilnisbelt had zich in de loop van de jaren namelijk verplaatst. Omdat Centralia een mijnbouwstad was bevond de berg vuilnis zich oorspronkelijk in een ongebruikte dagbouwmijn, naast het kerkhof. Door de verschuiving echter, was het vuilnis terecht gekomen op een rijke antracietader. De mooiste lont die moeder natuur ooit voort had kunnen brengen. Als antraciet eenmaal vlam heeft gevat, dan blijft het ook branden. De ader werd geblust, maar niet goed genoeg… Het vuur verspreidde zich ondergronds en zette in de weken erna omliggende mijnen en steenkooladers onder de stad in vlam. Tot op de dag van vandaag brandt het ondergronds, daar in Centralia. Vanaf heden geteld, zal het nog ongeveer 250 jaar blijven branden.

Ghosttown en toeristische trekpleister voor durfals

Neem Route 61 van Ashland naar Aristes en rijdt tot aan een wegomlegging. Wie onwetend of een bangerik is, neemt de omlegging. Wie van avontuur houdt en af en toe burgerlijk ongehoorzaam is gaat echter rechtdoor in de verboden richting. Daar, ergens op Route 61, komt u het in 1981 totaal geëvacueerde plaatsje tegen. Gesmolten asfalt, verlaten huizen, overwoekerd door onkruid, hier en daar een bosje dorre takken wat over de weg waait.

Doorzakken in Centralia, geen pretje

Doorzakken in Centralia, betekent niet meer of minder dan in een sinkhole verdwijnen. Zo’n gat ontstaat plotseling, doordat er materiaal opgebrand is onder het wegdek of de grond, waardoor de oppervlakte geen draagkracht meer heeft. Daarnaast zijn er plaatsen die vergeven zijn van de CO gassen (koolmonoxide). Toen begin jaren ’80 de brand al zo’n 20 jaar woedde had men er ook 20 jaar aan pogingen op zitten om de brand te blussen. Scheuren en spleten waren afgedicht, er was volop geblust; niets hielp. De temperatuur van de vloeistoffen die in de grond zaten, was over de 80 graden. Alleen het gevaar om koolmonoxidevergiftiging te krijgen, was al reden genoeg om te besluiten tot evacuatie over te gaan. En zo geschiedde. Pennsylvania besloot dat na 20 jaar blussen en een slordige 7 miljoen dollar aan onkosten, het goedkoper was om de stad te verhuizen met subsidie, dan nog meer geld in bluswerk steken. Calculaties uit de tijd toonden aan dat er nog 660 miljoen dollar geïnvesteerd moest worden om de branden onder controle te krijgen. Daarbij vergeleken waren de 42 miljoen dollar verhuiskosten een schijntje. En zo werd een hele massa mensen verplaatst en een stadje aan haar lot overgelaten. Wachtend op de dag, dat de laatste antracietresten ook opgebrand zijn en men eindelijk de brand meester zal zijn.

Monique Lamers

Geplaatst op: 21 april 2016
Terug naar overzicht