Brandmeldwijzer    T: 024-3607171

Hinderen van hulpdiensten? Onacceptabel.

Het nieuwe jaar is, terwijl ik dit schrijf, al weer goed op dreef. We pakken de draad op waar we hem voor de kerstvakantie hebben laten liggen. Normaliter kijk ik op dit tijdstip alleen maar vooruit, in dit geval echter niet. In gedachten ben ik bij die brandweerlieden, die afgelopen jaarwisseling weer slachtoffer waren van treiterpartijen en gehinderd werden door omstanders. Onacceptabel, onverteerbaar en eigenlijk te bizar voor woorden.

De helden in de knel in 2016

Overigens was niet alleen de brandweer regelmatig slachtoffer van publieksgeweld, ook politie- en ambulancepersoneel moest het in 2016 weer met regelmaat ontgelden. Het absolute dieptepunt was voor de brandweer tijdens de jaarwisseling bereikt, toen men letterlijk onder vuur genomen werd met allerhande explosieven.

Wat bezielt mensen om dergelijke grenzen te passeren?

Het werk is zonder deze gewelddadige hindering al gevaarlijk genoeg

Brandweerlieden, politieagenten en ambulancemedewerkers lopen in het dagelijks leven toch al meer gevaar dan de gemiddelde mens. Voor het geld hoeven ze het niet te doen, de meeste hulpverleners doen hun werk uit roeping. Hulp bieden aan ons, burgers, staat centraal. De trend die we nu waarnemen, is dat er mensen zijn die de komst van hulpdiensten als een soort verzetje zien. Simpel gezegd: hulpdiensten moeten heden ten dage zien te dealen met een nieuw gevaar in hun werk. Daarbij lopen de hulpverleners niet alleen zelf gevaar, ook de mensen die men de helpende hand toesteekt lopen risico. Een brand die niet op tijd geblust kan worden, politie die niet op tijd op de plaats van bestemming kan zijn, ambulancepersoneel wat zich niet fatsoenlijk over een slachtoffer kan ontfermen; het kan allemaal verkeerd aflopen.

Logische vragen bij dit soort incidenten

Wat iedereen zich afvraagt, is hoe het komt dat er überhaupt geweld tegen hulpverleners bestaat en waarom het lijkt of het steeds erger wordt. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat er sprake is van aan de ene kant een stuk onmacht bij betrokkenen of omstanders, resulterend in woede die zich richt op de hulpverleners, aan de andere kant is de oorzaak het gebruik van alcohol en drugs, waardoor men niet meer helder en rationeel nadenkt. De geweldpleging rondom de jaarwisseling valt grotendeels aan drank en drugs toe te schrijven en is “recreatief”. Of er sprake is van een recente toename van geweld is niet duidelijk, diverse rapporten spreken elkaar tegen. Wel is het een feit dat, door de steeds beter wordende camera’s in mobiele telefoons en de massale toegang tot mobiel internet, de geweldplegingen sneller en talrijker te zien zijn, via diverse social-mediakanalen. Dàt alleen al geeft ons het gevoel dat het steeds erger aan het worden is. Handen af van onze hulpverleners!

Ongeacht het feit of er sprake is van een toename of niet, het moge duidelijk zijn dat we als maatschappij zuinig moeten omspringen met onze hulpverleners. Er kan zich maar zo een situatie voordoen, waarin we zelf hulp nodig hebben, dat geldt net zo goed voor degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan deze vorm van geweldpleging. De overheid gaat in ieder geval hardere maatregelen nemen tegen de plegers van dit soort geweldsdelicten. Verder worden er oplossingen gezocht in een betere communicatie richting het publiek en meer bescherming voor de hulpverleners in actie.

Laten we hopen dat we volgend jaar rond deze tijd kunnen zeggen dat het probleem beduidend minder is geworden.

Monique Lamers

Geplaatst op: 12 januari 2017
Terug naar overzicht