Brandmeldwijzer    T: 024-3607171

“Waar is hier de nooduitgang…”

Waar is hier de nooduitgang…

Hoe vaak in ons leven worden we gedwongen een nooduitgang te nemen bij brand? Zelden tot nooit, gelukkig. Dankzij goede brandpreventie en –detectie zijn er minder branden tegenwoordig. Moet er dan toch een keer een nooduitgang genomen worden, weet u dan hoe te handelen?

Dit wordt geen cursus waarin u leert hoe men een nooduitgang moet nemen. Dat hoeft ook niet want hedendaagse vluchtroutes zijn zo ontworpen dat het voor de gebruiker normaliter een intuïtief logisch geheel is. Het is wel van belang om te weten waar de nooduitgangen zich bevinden; deze kan men dan ook het beste even in kaart brengen voordat er calamiteiten zijn. Wanneer u een vluchtroute gaat gebruiken dan zal deze geen rare handelingen vergen. Vluchtroutes zijn ontworpen om op dezelfde manier het gebouw te verlaten, als waarop u bent binnengekomen. Dat was echter niet altijd zo.

Wij wensen u een zachte landing
De mensheid heeft in haar hele geschiedenis altijd gezocht naar het vergroten van veiligheid. Als we kijken naar het vergroten van de overlevingskansen bij brand, dan zien we dat we al een eind gekomen zijn. Gelukkig hebben niet alle uitvindingen het levenslicht gezien. Zo is er US Patent nr. 221,855 daterend van 18 november 1879. Mijnheer B.B. Oppenheimer kreeg het voor zijn “Fire-Escape”. Een helm, met daaraan een parachute, moest ervoor zorgen dat de vluchtende mens bij een sprong van een hoog gebouw beheerst naar beneden kon “pendelen”. Om eventuele schade aan bot en gewricht te voorkomen, bij een harde landing, werden er schoenen met dikke rubberen zolen gedragen. Of er ooit testen mee gedaan zijn… ik betwijfel het.

Van accessoire naar gebouwinfrastructuur
Door de eeuwen heen zijn er allerhande oplossingen bedacht om gebouwen te verlaten bij brand. Er is een tijd geweest dat men dacht dat gebouwen die brandbestendig gebouwd werden, ook bescherming boden aan de mensen in dat gebouw. Dat bleek een utopie. We hebben een keur aan brandtouwen en –ladders de revue zien passeren in de geschiedenis. Evenzoveel manieren om deze ergens aan vast te haken, al dan niet veilig. De meest elegante oplossing in stedelijke gebieden was nog wel het dakraam, een veilige vluchtroute naar het dak van de buren, waar je via hun dakraam weer naar binnen kon. Niet super veilig, wel effectief.

De bekende brandtrappen aan de achtergevels van gebouwen, bekend uit Amerikaanse films, zijn een goed voorbeeld van de eerste echt georganiseerde methoden om vluchtwegen te bieden. Ondanks hun constructie blijken deze brandtrappen niet helemaal inbraakveilig te zijn. Een ander probleem is dat ze vaak slecht onderhouden zijn, of gevaarlijk doorgeroest. Ze zijn lastig bereikbaar, niet goed toegankelijk voor oudere mensen en kinderen en worden tegenwoordig nog wel eens geblokkeerd door grote airconditioning units die voor ramen gehangen worden. Toch besefte men dat brandveiligheid onderdeel van een gebouw moest gaan worden. Dat besef groeide met de jaren en leverde constant nieuwe inzichten op.

De echte oplossing ligt tegenwoordig in de combinatie van zaken. Een brandveilig gebouw, met brandveilige luchtkanalen, rookafzuiging, automatische detectie, goede brandmelders en vrijgehouden vluchtroutes, die ook duidelijk zijn aangegeven: dat zijn de ingrediënten waarmee een mens een brand kan overleven. We zijn op de goede weg en dankzij voortdurende innovatie wordt het alleen maar beter.

“Brandveiligheid Meester!”, blijft ons motto.

Monique Lamers

Beeld: Shutterstock

Geplaatst op: 7 september 2017
Terug naar overzicht